Daisypath - Personal pictureDaisypath Anniversary tickers

+ جنگ

از جنگ و خونريزي متنفرم. به هر شكلي كه باشد و هر جا كه باشد فرقي نمي كند. نفس كار زشت و غير انسانيست. حتي حيوان هاي بيچاره هم الكي همديگر را نمي كشند و فقط براي سير كردن خودشان است كه اينكار را مي كنند كه تازه آنهم هيچ وقت سراغ همنوع خودشان نمي روند. ولي ما آدمها واقعا شورش را در آورديم. به يكديگر رحم نمي كنيم و هر جا كه توانستيم سر هم را كلاه مي گذاريم. هر وقت هم كه بتوانيم از كشت و كشتار غافل نمي شويم. نظامي و غير نظامي ، كودك و بزرگسال هم فرقي برايمان ندارد. واقعا وحشتناكه... نمي دانم تا كي مي شود به اين شكل ادامه داد و گرفتار غضب خداوند نشد؟ واقعا آيا چاره اي وجود ندارد كه همه در صلح و صفا زندگي كنيم؟ به حق يكديگر تجاوز نكنيم و به سهم خودمان قانع باشيم؟ مطمئنم كه زمين ما آنقدر بزرگ هست كه براي همه جا داشته باشد و آنقدر ذخاير و معادن در آن هست كه براي همه كافي باشد... پس چرا سعي نمي كنيم كه يكديگر را دوست بداريم و به تمامي موجودات عشق بورزيم و با محبت زندگي كنيم؟ آيا اگر با اين ديد به زندگي نگاه كنيم همه چيز زيباتر نخواهد شد؟

نویسنده : ملودی ; ساعت ۱۱:٤٤ ‎ق.ظ ; سه‌شنبه ۱٠ امرداد ،۱۳۸٥
تگ ها:
comment نظرات () لینک